พี่น้องเสื้อแดง อย่าให้เขาโกงค่าตัวนะคร้าบบบ

สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น ดูกันให้เต็มๆ ตาก่อนครับ แล้วค่อยมาคุยกัน

จิ้งจอกเฒ่ากับเด็กวานซืน

วันก่อนผมได้ไปอ่านบทความของคุณกรณ์ต่อกรณียึดทรัพย์ทักษิณ อ่านแล้วก็รู้สึกดีใจ โล่งใจ ที่ประเทศไทยยังมีนักการเมืองที่มีคุณธรรม มีความกล้าที่จะต่อสู้กับความไม่ถูกต้องในสังคม และก็เห็นด้วยอย่างยิ่งว่าประเทศไทยจะเดินหน้าต่อไปได้ หากทุกคนทำหน้าที่ของตนด้วยความสุจริต ยึดกฎหมาย คุณธรรม ผลประโยชน์ส่วนรวมเป็นที่ตั้ง หวังว่าหลายๆ คนที่ยังหลงไหลในตัวทักษิณ ในความเก่ง ความทะเยอทะยานของเขา จะเริ่มเข้าใจในความเห็นแก่ตัว ไม่เคารพกฎหมาย ไม่แยแสคุณธรรมใดๆ ของเขาบ้าง

เมื่อคุณกรณ์เขียนมา ด้วยสัญชาตญาณนักเลือกตั้ง ทักษิณก็ออกมาตอบโต้ แต่ถ้าอ่านคำตอบโต้ทักษิณดูดีๆ แล้ว จะเห็นว่ามันยิ่งแสดงให้เห็นตัวตนอันขี้เหร่ของเขาชัดเจนยิ่งขึ้น

นอมินีความไม่พอใจ

ปฎิกิริยาบางคน: "เฮ้ย มันได้เงินคืนแล้ว รีบไปเช็คบิลกันดีกว่า"

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปหลังจากศาลได้ตัดสินยึดทรัพย์ 4.6 หมื่นล้านบาทของ Dr. T. Shinawatra ให้ตกเป็นของแผ่นดิน ปฏิกิริยาตอบสนองจากฝ่ายต่างๆ ก็แตกต่างกันไป ทั้งเห็นด้วยกับการวินิจฉัยของศาล ไม่เห็นด้วยแต่ยอมรับการตัดสินของศาล ผิดหวังที่ยึดไม่หมด โกรธเคืองในความอยุติธรรมของศาล หรือแม้แต่ "เฮ้ย มันได้เงินคืนแล้ว รีบไปเช็คบิลกันดีกว่า"

นักโทษโรคจิต (ตอนจบ)

ตอนจบของ นักโทษโรคจิต
เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเรื่องสมมติ มิได้อ้างอิงอดีตนายกรัฐมนตรีประเทศใดมาเป็นแบบอย่างทั้งสิ้น โดยเป็นส่วนหนึ่งของบทสนทนาระหว่างจิตแพทย์ กับ Mr. Takki Shinegra (นามสมมติ) โดยจรรยาแพทย์จึงไม่สามารถเปิดเผยชื่อจริงได้

Psychiatrist: เป็นยังไงครับ ชาสมุนไพร ดื่มแล้วสดชื่นดีไหมครับ?
Takki: ใช้ได้ อร่อยดี
P: งั้นเรามาคุยกันต่อนะครับ ปัญหาเริ่มมาจากคุณลิ้ม แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นครับ
TS: ไอ้แป๊ะลิ้มมันก็ยกประเด็นมาด่ากูไม่เว้นวัน จนมันเริ่มจับได้ว่าประเด็นกษัตริย์เป็นประเด็นที่อ่อนไหว เจาะประเด็นนี้หนักเข้า ทหารมันเลยใช้เป็นเหตุผลปฏิวัติ
P: ก็คือทหารมาแย่งประเทศของคุณไป
TS: เออ... คิดแล้วเซ็ง ในกองทัพก็ว่ามีสายที่ไว้ใจได้แล้วนะ แต่มันมีผู้มีบารมีมากกว่านั้นหนุนหลังอยู่น่ะสิ

นักโทษโรคจิต (ตอนที่ 1)

เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเรื่องสมมติ มิได้อ้างอิงอดีตนายกรัฐมนตรีประเทศใดมาเป็นแบบอย่างทั้งสิ้น โดยเป็นส่วนหนึ่งของบทสนทนาระหว่างจิตแพทย์ กับ Mr. Takki Shinegra (นามสมมติ) โดยจรรยาแพทย์จึงไม่สามารถเปิดเผยชื่อจริงได้

Psychiatrist: เชิญครับ วันนี้มีปัญหากลุ้มใจอะไรเหรอครับ?
Takki: มันเครียดโว้ย โลกมันโคตรไม่ยุติธรรม มันทำกันอย่างนี้ได้ไงวะ กว่าจะซื้อมาได้ขนาดนี้ กูเหนื่อยแทบตาย เม้งมายึดกันดื้อๆ เลวฉิบหาย
P: ใจเย็นๆ ครับ ค่อยๆ เล่าช้าๆ ครับ
TS: เย็นยังไงไหววะ ทั้งปลอบก็แล้ว ทั้งขู่ก็แล้ว ลองเจรจาดูก็แล้ว พวกเจ้าหลักการกันทั้งนั้น ไม่เห็นใจกูบ้างเลย
P: เรามาเริ่มจากต้นตอของปัญหาดีมั้ยครับ?
TS: ขี้เกียจเล่าว่ะ มึงไปหาอ่านตามหนังสือพิมพ์เองสิวะ

แด่คุณแม่...

ผมเป็นคนพูดไม่เก่ง... โดยเฉพาะในเรื่องอารมณ์ ความรู้สึกลึกๆ แล้ว มันคงไม่มีคำพูดคำใด ที่จะสื่อความรู้สึกออกไปได้ทั้งหมด คำว่า "รัก" มันคงจะสั้นและเรียบง่ายเกินไป ที่จะสื่อความรัก ความห่วงใย ความเคารพ ความทรงจำ คำขอบคุณ คำขอโทษ ทั้งหมดที่อยากจะสื่อออกไปได้

วันแม่เป็นแค่เพียงหนึ่งวัน ในหนึ่งปี ในหลายสิบปี ในชีวิตของผม ชีวิตที่เกิดมาได้ อยู่รอดมาได้ เพราะคุณแม่ (และคุณพ่อ) คำว่า "ขอบคุณ" มันอาจจะสั้นและเรียบง่ายเกินไป ที่จะแทนสิ่งต่างๆ ที่ท่านได้มอบแก่ผมตลอดมา ด้วยความรักและห่วงใย...

ขอบคุณจริงๆ ครับ
- Head Chef

เนื่องในโอกาสวันแม่ จึงขอนำเสนอเพลงที่แม้จะไม่โด่งดังนัก แต่เนื้อเพลงกินใจมากๆ (กว่าจะฟังจบผมสะอื้นไปหลายรอบ) เป็นเพลงญี่ปุ่น โดย Higuchi Ryoichi มีชื่อว่า "Tegami - Shin ai naru kodomo tachi he" (แปลว่า "จดหมายแด่ลูกๆ สุดที่รัก") ซึ่งคุณประยูรได้แนะนำไว้ในบล็อกพร้อมคำแปล จึงขอนำมาเผยแพร่ต่อ ณ ที่นี้ด้วย (โดยดัดแปลง ให้เข้ากับสำนวนของผู้เขียน)

หากอ่านเนื้อเพลงแล้วไม่รู้สึกซาบซึ้งจนน้ำตาซึม นั่นเป็นเพราะความไร้ความสามารถในการแปลของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว (เพราะกว่าจะแปลเสร็จ ทิชชู่หมดไปหนึ่งกล่องแล้ว...)